หิงห้อยตัว น้อยจะคอยเปล่งแสงสีเขียว เพื่อเฝ้ารอให้รักแท้มาหา หนึ่ง...สอง...สามวัน...  รอจนกว่าจะพบรักแท้ รักแท้ซึ่งมันจะยอมแลกด้วยชีวิตของมัน

         หากแต่ถ้าไม่มีรักแท้มาหา แสงสีเขียวของมันก็จะเริ่มจางลง...จางลง...จางลง เมื่อแสงหมดไฟ เจ้าหิงห้อยตัวน้อยก็จะตายไปพร้อมกับความหวังที่มันหวังว่าจะได้พบกับรักแท้ หรือพรหมลิขิต

        เจ้าหิงห้อยมันเชื่อมั่นในรักแท้ที่มันหวังว่าจะมาหามัน แม้ว่าความรักนั้นอาจจะทำให้มันเจ็บช้ำ เหมือนกับหิงห้อยที่เห็นแมงมุมสาวที่หลงทางไกล จึงเกิดความสงสาร ออกอาสาส่องแสงสีเขียวแทนแสงจันทร์ นำทางพาเจ้าแมงมุมสาวกลับบ้านอย่างปลอดภัย ถึงจะไม่รู้ตัว แต่รู้ว่าช่างสุขใจ ในยามที่เป็นแสงไฟส่องนำทาง พร้อมจะบินส่องไฟพาไปเจ้าแมงมุม แต่แล้วเมื่อมาถึงรัง ตัวและปีกบางๆ ถูกรั้งผัวพันสายไย หิงห้อยเห็นแมงมุมร่าเริงก็หลงดีใจโดยไม่รู้ว่ามันคือรางร้าย แล้วคมเขี้ยวแมงมุมสาวก็ฝังลงบนร่างหิงห้อยตัวน้อย สุดท้ายแสงไฟที่จาง ลำแสงสว่างมืดดับไป ดับแสงความรักและความห่วงใยของแมลงตัวน้อย แต่เจ้าหิงห้อยน้อยไม่เคยเสียดายกับสิ่งที่ได้ทำไป...

          ถ้า หากฉันจะได้พบรักแท้นะ ฉันจะรอมันเหมือนเจ้าหิงห้อยตัวน้อย ซึ่งเชื่อมั่นในพรหมลิขิต และยอมตายเพื่อให้คนที่เรารักมีความสุข แล้วคุณล่ะ คุณได้เชื่อพรหมลิขิตหรือเปล่า...

ขอขอบคุณ

บทความจากเรื่อง "INNOSENCE DANCE" และเพลง "นิทานหิงห้อย เป๊กผลโชค"

arté

หนูน้อยก้างปลา